Wstęp

Strategiczna Karta Wyników, Kompleksowa Karta Wyników, Zrównoważona Karta Wyników (ang. Balanced Scorecard, w skrócie BSC). Wszystkie te określenia odnoszą się do tej samej metody dzięki, której możliwe jest przełożenie opisu strategii na konkretne cele strategiczne i działania firmy, a w następnym etapie monitorowanie postępów związanych z realizacją strategii. Metoda ta polega na odejściu od tradycyjnego systemu oceny sytuacji firmy przez pryzmat wyłącznie wyników finansowych. W metodzie BSC zestaw wskaźników został uzupełniony o 3 dodatkowe obszary (wskaźniki rynkowe,  operacyjne i dynamiczne), które pokazują nie tylko to co firma chce osiągnąć w wymiarze finansowym, ale też w jaki sposób firma chce do tych wyników dojść.

Strategiczna Karta Wyników - główne elementy

• Identyfikacja wskaźników długoterminowych (3-5 lat) w każdym z czterech obszarów (dynamicznym, operacyjnym, rynkowym, finansowym) oraz przeprowadzenie badania zależności przyczynowo skutkowych pomiędzy nimi w celu wytypowania tych najważniejszych i najlepiej opisujących strategię firmy. Wytypowane 1-2 wskaźniki dla każdego obszaru, które staną się długookresowymi celami strategicznymi firmy, a następnie określenie miar, częstotliwości pomiaru, źródeł  pozyskania danych oraz kosztu pozyskania danych.
  
• Ustalenie wartości docelowych dla długoterminowych celów strategicznych (3-5 lat) polega na ustaleniu wartości wyjściowych i docelowych dla każdego z celów zgodnie z zasadą SMART (cele powinny być: konkretne, mierzalne, ambitne, istotne, określone w czasie).
  
• Kluczowe czynniki sukcesu  czyli zestaw warunków niezbędnych do osiągnięcia założonych celów ze wskazaniem w jakiej perspektywie czasowej możliwe jest spełnienie tych warunków i z jakimi najważniejszymi działaniami i inwestycjami będzie to związane.
• Ustalenie wartości pośrednich dla długoterminowych celów strategicznych pomiędzy wartościami wyjściowymi a docelowymi. Strategia firmy zwykle dotyczy okresu 3-5 lat dlatego ważne jest, aby dokonywać pomiarów cząstkowych i po każdym okresie pomiarowym  analizować ewentualne odchylenia.
• Identyfikacja wskaźników krótkoterminowych dla pierwszego okresu (6 miesięcy-1 rok), których realizacja składa się na realizację każdego z nadrzędnych, długoterminowych celów strategicznych firmy lub które stanowią ich uzupełnienie. Maksymalnie 3-4 wskaźników  dla każdego obszaru, które staną się krótkoterminowymi celami strategicznymi, a następnie określenie miar, częstotliwości pomiaru, źródeł pozyskania danych oraz kosztu pozyskania danych.
• Ustalenie wartości docelowych dla krótkoterminowych celów strategicznych (6 miesięcy - 1 rok) polega na ustaleniu wartości wyjściowych i docelowych dla każdego z celów zgodnie z zasadą SMART (opisana powyżej).
• Określenie głównych zadań (projektów), osób odpowiedzialnych za ich realizację, budżetów oraz czasu ich rozpoczęcia i zakończenia dla pierwszego okresu realizacji strategii.
• Ustalenie wartości pośrednich dla krótkoterminowych celów strategicznych  - pomiędzy wartościami wyjściowymi, a docelowymi w celu bieżącego monitorowania postępów w realizacji celów.
• Wdrożenie systemu BSC - w oparciu o powyższe działania na tym etapie możliwe jest stworzenie spójnego systemu pozyskiwania danych i raportowania (wsparcie IT) oraz włączenie BSC do systemu budżetowania i wynagradzania w firmie.
• Weryfikacja celów strategicznych - szczególnie w początkowej fazie wdrożenia BSC istotna jest weryfikacja wskaźników. Działanie to jest realizowane poprzez ponowne badanie relacji przyczynowo skutkowych pomiędzy wskaźnikami w oparciu o realne dane z pierwszego okresu realizacji strategii. Pozwala to zoptymalizować ilość wskaźników i jakość przyjętych miar. Okresowa weryfikacja wskaźników jest konieczna również dlatego, że cele krótkookresowe, które zostaną osiągnięte i nie mają charakteru procesowego (powtarzalnego) stają się nieaktualne.
  

• brak lub słaba relacja przyczynowo-skutkowa pomiędzy celami/wskaźnikami,
• zbyt duża liczba celów/wskaźników,
• brak faktycznego powiązania systemu BSC z działaniem firmy i jej pracowników,
• zbyt częsta modyfikacja wskaźników i miar długookresowych,
  
• brak bieżącego monitorowania i okresowej weryfikacji,